سخنرانی تاریخی یانگوم  1 :

یانگوم : احتمالاً شما حتی  خواب این را هم  نمیدیدن که بالاخره  بیان اینجا

جایی که من و بانو هن بودیم  

و به همون دلیل که

شماها ؛ ما را به اینجا کشاندید

بانو چویی : تو اون قارچهای سمی را اونجا گذاشتی ؟ها ؟

یانگوم : شما فکر می کنیم که من این کار را کردم ؟

من همچین حیله کثیفی را به کار نمی برم

من این چنین حیله بچه گانه ای را به کار نمی برم

بانو چویی : یک حیله بچه گانه ؟

تو این طور بی ادبانه صحبت میکنی چون ما الان همچین جایی هستیم

اما ما با بانو هن فرق داریم

ما بدست هر کس قربانی نمیشیم

گذشت :  

یانگوم : این آخرین فرصتیه که من به شما میدم

گیوم : چه فرصتی ؟

یانگوم : آخرین فرصتی که گذشته تان را پاک کنید

و مثل انسانها زندگی تازهای را شروع کنید

بانو چویی : چرا تو

یانگوم : پشیمان بشین و از بانو هن معذرت بخواهید

کمترین کار اینه که گریه کنید و تقاضای بخشش بکنید 

بانو چویی : چه گستاخی از تو

یانگوم : حداقل می تونید معذرت خواهی بکنید

اگه شما انسان هستین

باید این کار را بکنید

گیوم : نه من این کار را نمی کنم

اگه من باید اینطور برم ، من میرم 

اگه من انسان نیستم پس بنابراین همین هستم

من هیچ بهانه و عذری به تو نمیدم

و همینطور هیچ وقت از تو تقاضای بخشش نمی کنم

راوی : یانگوم ناراخت و غمگین از اونجا میره

بانو چویی : تو نمیتونی ما را مجبور بکنی  که معذرت بخواهیم . هرگز

گیوم (در دل ) : درسته من هیچ وقت از تو تقاضای بخشش نمی کنم

 اگه اونجا کسی باشه که من لازمه ازش

تقاضای بخشش بکنم ، اون فقط یک نفره(منظور افسر مینه )

افسر مین با چهر ای ناراحت به یانگوم نگاه میکنه و ...

افسر مین (در دل به یانگوم  ) : من بهت نگفتم که دوباره مایوس و نا امید میشی ؟

و با هم بر میگردن به ادویه خانه سابق

نباید فرصت را از دست داد :

در همین راستا یانگوم و افسر مین و ینگ دوک جلسه  می گیرند و درباره نحوه استفاده از این فرصت بحث می کنند

ینگ (به یانگوم ) : حالا میخواهی چه کار بکنی ؟

ما حالا میتونیم اونها را بندازیم بیرون اگه تو نادان بازی در بیاری (نقش بازی کنی) 

یانگوم : نمیشه

ینگ : نه ؟ پس تو از انتقام گرفتن از اونها منصرف شدی ؟

یانگوم : نه من میگم نمی خواهم از این راه انتقام بگیرم

اگه ما اونها را به حال خودشان بذاریم باعث ناراحتی بانو هن میشه

و ظلم هایی که به بانو هن شده تا ابد پوشیده میماند

افسر مین : و وزیر اوه هم در مقامش خواهد موند

ینگ : اما شانش همیشه در خونه آدم را نمی زنه

اگه اونها یک وقت آزاد بشن  سخت میشه گفت اونها چه کار میخواهند بکنند